พี่น้องท่านใดเคยเจอเหตุการณ์นี้บ้าง เริ่มเลยนะครับ
    ผมทำงานอยู่ที่บริษัทแห่งหนึ่งในอยุธยา (ขอไม่เอ่ยชื่อนะ) ทำงานมาแล้ว5ปี ขยันทำงานไม่เคยบกพร่องต่อหน้าที่การงานเลย

และเป็นพนังงานดีเด่นประจำแผนก (อันนี้พวกพี่ๆน้องๆเค้าตั้งให้) เรื่องก็มีอยู่ว่า ผมมีหน้าที่หลายอย่างครับรับผิดชอบเกินตัวซะด้วยซ้ำ
วันหนึ่งทางบริษัทก็มีเปิดรับตำแหน่งภายใน ผมก็เขียนใบสมัครและให้หัวหน้าโดยตรงเซ็น

แต่ไม่ผ่านหัวหน้าระดับสูงครับเค้าก็คงเห็นผลงานไม่ยอมให้ไป แล้วบอกว่าจะมีการปรับตำแหน่งให้
แล้วน้ำก็ดันมาท่วมซะก่อน ก็หยุดงานไป 3วัน

หัวหน้าก็โทรตามให้มาขนของย้ายไปที่สาขากรุงเทพ ก็ขนของลุยน้ำกันครับมันส์จริงๆ หยุดไปอีก 1เดือน ก็ให้กลับไปทำงานที่สาขากรุงเทพ
ตอนที่อยู่กรุงเทพ เค้าก็บอกว่ากลับยุดยาก็จะปรับให้ พอหลังปีใหม่กลับมายุดยา เค้าก็เข้ามาคุยบอกว่าให้เวลาผม trianning พนักงาานใหม่ก่อน 1เดือน แล้วก็เงียบไปพักหนึ่ง และก็มาบอกว่ารอผู้ใหญ่เซ็นต์อนุมัติอีกที พอผมเขียนใบสมัครของแผนกอื่น ก็ไม่เซ็นต์ให้ผมผ่านการพิจารณา
จากหัวหน้าแผนก อดอีกแล้วครับ
และอาทิตย์ที่แล้วได้มีการปรับตำแหน่งหัวหน้างานคนใหม่ เพื่อนๆพี่ๆน้องๆก็คงเข้าใจว่าเป็นผม
"ผิดครับ" มันไม่ไช่อย่างที่ทุกคนเข้าใจ เป็นคนที่ทุกคนบอกว่ามัน เฮ้ย .....ที่สุดในแผนก เสียใจครับเสียใจที่หลอกใช้งานผม
ทีแรกก็เครียดมากครับอยากจะลาออกให้มันรู้ไปเลย แต่มีกำลังใจขึ้นมาพอสมควรแล้วเพราะได้กำลังใจจาก เพื่อนๆพี่ๆที่ทำงานและจากที่บ้าน

สุดท้ายนี้ ผมก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง ก็คงจะบอกได้เลยว่า อย่ารอคอยในสิ่งที่ไม่มีตัวตน ปิดทองหลังพระดีกว่า สบายใจดี
อยากให้พี่น้องเราชาว es ได้ฟังเอาไว้เป็นอุทาหรณ์ในการทำงาานครับ

นี่ครับภาพวันที่ไปขนของ หนีน้ำกัน

 เจออย่างนี้ ผมก็คงเข็ดละครับ แต่ก็ต้องก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป

ก้าวต่อไปนะครับ 

ผมก็เจอเรื่องราวแย่ๆในที่ทำงานมาทำนองคล้ายๆกันนี่ล่ะครับ   ทำให้เบื่อกับงานมาก

ตอนนี้ก็กำลังหาช่องทางทำมาหากินใหม่อยู่ครับ

ขอเป็นกำลังใจให้ครับ ยังไงซะคิดซะว่าเรายังมีครอบครัวหรือคนที่เรารัก และรักเราอยู่นะครับ ค่อยๆเป็นค่อยๆไป ชีวิตเราไม่ได้จบลงแค่นี้ครับ

มันต้องมีสักทางที่เราจะเดินต่อไปได้ สุดท้ายแล้วครับ ความสุขไม่ได้อยู่ที่งาน ชื่อเสียง เงินทอง หรือ เกียรคิยศ ศักดิ์ศรีหรอกครับ ความสุขอยู่กับตัวเรา เราเลือกได้ครับ

สู้ๆ ครับ 

ถ้ามีโอกาส ที่อื่น ไปเถอะครับ ไม่งั้นเราคงไม่ได้ก้าวหน้าครับ
ถ้าเรามีความสามารถ อย่าไปยอมแพ้ครับ

เป็นกำลังใจให้ครับ

สู้ครับ ท้อได้แต่อย่าถอย   ลิโพขวด

คนเห็นแก่ตัวในสังคมมีเยอะ อย่าเก็บมาใส่ใจ เอาใว้เป็นบทเรียนพอครับ

สู้ๆตรับป๋มมมม

...

ของผม..ถ้าทำงานแล้วลำบากใจ ออกเลยคับ...

เปลี่ยนงานใหม่ ถ้าเงินเดือนเท่าเดิม แต่ทำงานแล้วมีความสุข ก็ไม่ซีเรียสคับ...

....

สู้ต่อไปคับ ผมโดนมาเยอะเช่นกันก้มหน้าทำงานกันต่อไป มองในแง่ดีว่ายังดีที่เรามีงานทำดีกว่าคนตกงาน

เป็นกำลังใจให้ครับ ชีวิตไม่สิ้นก็สู้กันต่อไป

ขอบคุณทุกท่านที่ให้กำลังใจครับ
สักวันมันต้องเป็นวันของเรา

ผม อยากจะ แชร์ ความคิดส่วนตัวนะครับ

คือ ที่ผมทำงานมาทุกวันนี้ ก็เพื่อ เงิน ครับ เอาง่ายๆนะครับ ถ้าเราตายขึ้นมา อย่างมากก็แค่ พวงหรีด พวงเดียว ... เราป่วยเข้าโรงบาล ก็แค่ซุปไก่ ตระกร้าเดียว คนที่ รักเรา เป็นห่วงเรามากที่สุด คือ ครอบครัว ... ยศฐา บรรดาศักดิ์ ได้มาก็ไม่ทำให้ครอบครัว เรามีความสุข หรอกครับ ที่สำคัญคือ เวลาที่มีให้กับคนที่เรารักนั้นมีแค่ไหน ..... ผมทำงาน ผมท่องใว้เสมอ ว่า " กูมาหาเงิน "

หัวอกเดียวกัน เป็นเหมือนกันทุกที่คับ  สู้ๆคับ 

ผมไม่ได้ว่าคุณอั๋นนะครับ  แต่ลองมองอีกมุมดู

คุณทำแต่งานรึป่าวครับ ไม่ค่อยเข้าสังคมรึป่าว เรื่องนี้สำคัญเหมือนกันนะครับ

บางคนทำงานเสร็จเข้าบ้าน ทำงานเสร็จเข้าบ้าน ไม่เคยมีกิจกรรมอันอื่นกับเพื่อนร่วมงานเลย

อันนี้บางทีมันเป็นส่วนหนึ่งของการตัดสินใจของผู้บริหารบางที่ด้วยนะครับ



อันนี้ ลองมองมุมกลับเฉยๆ นะครับ  

สู้ต่อไปครับ ผมอยู่ในระบบราชการ ไม่ต่างกันเลย บางอย่างยิ่งกว่าซะอีก ทำได้อย่างเดียว ทำใจครับ คิดว่าทำเพื่อครอบครัวที่เราต้องดูแล สู้ๆ

สู้ๆครับพี่ สมัยนี้ชอบลูกน้องเอาใจแต่ลูกน้องทำงานก้อทำต่อไป

สมัยนี้ผลงานสู้เลียแข้งเลียขาเจ้านายไม่ได้หรอกคับ สู้ๆนะคับ 

เห็นใจครับ พวกนี้จะเห็นคุณค่าของเราตอนเขียนใบลาออกครับ ตามประสบการณ์ทำงานที่ผ่านมา ลองเขียนดูดีครับลองใจเค้าดู

สู้ตอไป ทาเคชิ

อย่าหมดกำลังใจครับ ทำดีต่อไปไม่มีใครเห็น แต่ตัวเราที่รู้ครับ ถึงไม่ได้อะไรตอบแทน แต่เราก็รู้สึกสบายใจครับ

สู้ๆครับ

เป็นกันทุกที่ ครับ ผม เข้า ใจ คุณดี